|
01
Morti candu bolis beni e pigamindi
No mi lessis prusu in su mundu. penai,
No tindi scarescias, arregordarindi
No fazzas demancu de mindi pigai,
De mesu de custas penas bogamindi
O sanami in totu, o lassami spirai
02
Lassamì spirai chi morgiu cuntentu
Po mi bir'aici in custa malaria,
Morti pigamindi in su propriu momentu
Ti femu abettendi e tui no ses benia;
Po sa vira mia, non cind'è prus cura,
senza de paura, morti beni crasi,
Chi promitiu m'hasi, là de non mancai.
03
Là de non mancai faiddu pò prexeri
In nisciunu logu morti no ti stentis,
Chi saluru. prima fillus e mulleri
A babbu e a mamma, fraris e parentis,
A totus is biventis, chi funt'in sa tèrra,
Morti, ben'inserra'mì in sa sepoltura,
Po pena e tristura, mi bolis lassai.
04
Mi bolis lassai, morti pò dispettu
Comenti m'obrescit dognia mengianu,
Su propriu mi scuriga prostau in su lettu
Ma si mi torressi che una borta sanu;
Cali cristianu, disigiat su morri,
Coment'e una sorri, ti zerriu chi bengas,
Prus no ti trattengas, lassa su burlai.
05
Lassa su burlai custa vira mia
Imoi m'abbandonas sfurtunara sorti;
Mi olemu torrai in sa perdia allerghia
Bai, chi ti no t'emu a disigiai o morti;
Sa dì cun sa notti, passu in agonia,
Cun sa cumpangìa, chi Deus m'hari donau,
Coru sfortunau, aggiura a sospirai.
06
A sospirai aggiura sfortunau coru
O affettu, partendi seu de custu mundu;
Ti saluru, addiu, adiosu tesoru
Accuit'a sighiri, carignu giucundu;
Mi pordiu in fundu, de una trista losa,
Lassu d'ogna cosa, c'hapu bistu in vira,
Morti, gira gira, tidd'olis pigai.
07
Tidd'olis pigai sempiri girendi
De benn'and'e mei no ti parit ora;
Pargiat chi a posta ddu siasta fendi
Mali mi prozeris, morti traìtora;
Mi lassas ancora, sunfrendi doloris,
Naras chi non poris benni and'è mei,
Mancu cos'è crei, su chi bolis nai.
08
Su chi bolis nai totu è falzirari
Arregorda is penas chi tengu passaras,
Ancora m'agartu in d'una interirari
Gè ddu bisi o morti, ci seu pò debbaras;
Prus tranquillizzaras, creaturas zitendi,
A mei ses lassendi, in pena dolu e prantu,
Pregu, o Campusantu de mi sepultai.
09
Di ess'in sepultura mi seu disigiau
Prus de xentu bortas d'ogna minutu,
Dolorosu, tristu e martirizzau
Prangendi su latti finas c'hapu suttu;
Sa vira est'in luttu, de'na notti scura,
Abettendi sigura, s'ora de partiri,
A sattara vira, contus a donai. |
10
Contus a donai, morti lassamì
Mi parit chi tengu bastant'arrexioni,
Chi seu in su lettu, consumendimì
Morti, ita ndi tenis soddisfazióni?
Seu in passióni, di annus e disi,
Morti, tind'arrisi, candu deu suspiru,
No tengu sintiru, mancu de fueddai.
11
Mancu de fueddai sintiru no tengu
Sa notti mi passu prus deliriendi,
E fortis doloris, in vira mantengu
Turmentus e affannus sempiri crescendi,
Morti, arrispundendi, mi naras seu begna
Creis trattegna, mi sia po nienti
Creatura biventi, pregu a mi scusai.
12
Pregu a mi scusai chi seu in mancanza
Pensu chi de tui, sia perdonàra.
Ti creis chi femu mera in luntananza
No m'has bistu a palas, chi fem'accuara?
Mancu trascurara, mi seu aria momentu,
Attra non d'has tentu, prus de mei costanti,
Mi potast'ananti, senz'e t'accattai.
13
Senz'e m'accattai asùta ti portamu
Gi ti ses divertia cun sa vira mia;
Puita non ses begna candu ti zerriamo?
De benn'and'è mei, fiasta proibìa
Imoì, è fimia, sa vira terrena,
Sentu, lassu in pena, tristus fillus mius
Prangend'affrigìus, coment'hant'affai.
14
coment'hant'affai, seu mortu e penzendi
O affettu, a tui ti'ddus raccumandu
Beni ascurta mei, chi ses attitendi.
Chi deu, de custu mundu mi'ndi bandu;
Un'a veneranda, saluru ti lassù,
Cun fillus t'imprassu, adiosu mulleri,
Tui no ses prus meri, de mi cumandai.
15
De mi cumandai no ses meri prusu
Chi mi seu partendi pò s'attara vira,
Invocamì s'anima a Deusu e Gesusu
Sa dì de su giudiziu a si torrai a biri;
De mi sepelliri, pensanci o culumba,
Beni a cudda tumba, de mei disigiara,
Prangi sconsolara, po t'arregordai.
16
Po t'arregordai is doloris perfirus
De unu cipressu m'agattas umbrau;
In cuddu giardinu de totu is sospirus
Aundi a mei hanti sepultau;
Deus m'hat creau, in terra po visìta,
Lassendimì iscritta, un eme in d'ogna manu,
Si penzas cristianu, lassas de peccai.
17 Ultima strofa
Lassas de peccai nara o peccadori
Si a Deus ses prossimu, has prozeriu mali,
Sa dì t'has a biri facci a su Creadori
Liggenderì d'ogna peccau mortali,
Castia su finali, de d'ogna mancanza,
Micheli, a balanza, po pesai e prontu,
Po donai su contu, chi has deppiu pesai.
= = =
Autore: GIUSEPPE PORCU
CAGLIARI - GENNAIO 1903
*** VERSIONE
TRADOTTA ***
Elaborazione e Arrangiamento:
Marco Spyry |